"Elmas " kömürleşince
Hiç bitmeyecekmiş gibi sürüp giden hayat serencamımız aslında o kadar kısacıktır ki göz açıp kapayıncaya kadar gelip geçer de insanoğlu farkına bile varmaz. Şayet farkına varabilmiş olsaydı yapıp ettiklerinin hiçbirini yapmaya tenezzül ve teşebbüs bile etmezdi. Çekişmeler, kavgalar, can yakmalar, yalan, dolan, iftira, ayak oyunları, adam harcamalar, adam yemeler, büyüklenmeler v.s. v.s. hiçbiri olmaz dünya bir başka güzel olurdu.
Güzel olurdu olmasına da gel de anlat insanoğluna bu gerçeği. Nebiler nebisi bu gerçeği ifade etmek babından her defasında savaş dönüşünde "Küçük cihattan büyük cihada" vurgusuyla tam da bu gerçeği ifade etmişlerdir. İnsanın kendiyle savaşı, kendiyle hesaplaşması, nefsiyle cebelleşmesi, nefsine meydan okuması, okuyabilmesi ve nefsini zapturapt altına almasıdır büyük cihat olarak işaret edilip vurgusu yapılan.
Kılı kırk yararcasına hakka riayet; hayatın anlamı da bu. Hak terazisini tutarken kılı kırk yararcasına hassasiyet gösterme, gösterebilme cehdi ortaya koyabilmekte yiğitlik. Erlik ve er meydanında mertlik ortaya koymak adalet terazisini tutan hak yolcusu, hak yolcularının harcıdır.
Hak yolunun yolcuları bilirler ki zerre miktarı hak gaspının öbür dünyada misliyle hesabının sorulacağı ve eksiksiz karşılığının alınacağıdır. Bu hesap ve hesaplaşma hesaplaşmaların en çetinidir. Hak yolunun erenleri bu çetin hesaplaşmadan çok korkarlar. Ne kendileri bu hesaba ve hesaplaşmaya muhatap olmak isterler nede bir başkasının aynı duruma düşmesine razı olurlar; kılı kırk yarmaları da bundandır.
İnsanoğlu hakikaten çok cahildir. Bu gerçeği öğrendiği ve inandım iman ettim dediği halde her türlü melaneti işlemeye durmadan devam ediyor. Bir de var ki hak terazisini ellerinde bulunduran ve adaleti tevzii makamında olanlar var ya? İşte onlar var ya nasıl olacak? Göre, göre; bile, bile; önlerine konan meseleleri, hal ve çözüme kavuşturup zalimden mazlumun hakkını alıp adalet terazisini doğru, dosdoğru tutup hakkı sahibine teslim etmektir.
Mefluç dengeler uğruna adaletin "Elmas Terazisi" rafa kaldırılamaz. Gün gelir bu "elmas terazi" kendilerine de lazım olur. Elmas kömürleşmemeli, kömür ilahi kudretin eliyle elmas pırlanta haline gelerek tekâmülünü tamamlamıştır. Pırıl pırıl elmas ışıltılar dünyasından nedendir insanoğlu isli kömür dehlizlerinde yüzünü karaya bulandırır; doğrusu akıllara ziyandır bu hal. Elmas baş tacı edilirken kömür yanıp kül olmaya mahkûmdur.
Gerçeklerin üzeri, yani elmas pırlantalar kömür curufatının altına gizlenip örtbas edilmemeli. Gün gelir bir baskın yiyip elmas kaçakçılığından suçüstü olabilirsiniz. Saklı kalacağını zannediyorsanız çok yazık, yazıklar size de bize de. Çetin hesap günü hiç de çok uzak sayılmaz. Benden hatırlatması.
ŞİİR KÖŞESİ
II. VİYANA KUŞATMASINA RUBÂÎLER
1.
Gitmişdi gazâya ordu nûr içre o gün
Beç şehrini sarmışdı sürûr içre o gün.
Her cengde Merâgî'yle coşan ruhlarımız;
Itrî ile kalmışdı huzûr içre o gün.
2.
Can verdik o gün fethine meftûn olarak,
Düştük Tuna'nın bağrına pürhûn olarak
Son kal'ası küfrün niye düşmez Yâ Râb?
Beç'den geri döndük yine mahzûn olarak.
3.
Tuğlarla neden bilmem açılmış aramız
Kaç yüz senedir kanar kapanmaz yaramız.
Bir gizli tesellî gibi gönlümde yaşar;
Beç ufkuna yerleşmiş olan hâtıramız.
MEMDUH CUMHUR