Ahmaklık közü
Ahmak: Aklı kıt, zekaca gelişmemiş, bön, budala, kalın kafalı.
Ahmak ıslatan: İnce ince, çisenti halinde yağan yağmur.
Ahmakça: ahmağa benzer, az ahmak, ahmağa yakışır şekilde tesmiye edilen ahmaklık türlerinin bir bakıma kader kurbanlığı şeklinde mütalaasının pek de yanlış olmayacağı kanaatindeyiz. Çünkü size bahşedilen kabiliyetler mucibince hesaba muhatap olmanız şüphesizdir. Çünkü Yüce Çalap kitabı mübininde "ben hiç kimseye kaldıramayacağından fazlasını yüklemem, mükellef tutmam" buyruğu bize şeffaf bir üslupla sahip olabildiklerimizle hesaba çekileceğimizi hatırlatmaktadır. Buraya kadar olan ahvalin böyle vuku bulacağı konusunda tereddüt yoktur.
Bu yazımızdan bir önceki çalışmamızda da her şey olabilme közüne değinmiştik. Her şey olabilme şaşkınlığıyla ahmaklık közünün ikinci ve de esas ahmaklığın ta kendisi olan bölümde ise gücü kudreti, kabiliyeti yetmediği halde her şeye maydanoz olma hastalığını masaya yatırmaya çalışacağız.
Ancak ahmaklık közüne girerken ilk değerlendirmemizin tamamen kabiliyetsizlik üzere olduğu tespitinden sonra her şey olabilme közü dürtüsünde söz konusu aday zevatın ahmaklıkta kararlılığını bir noktada anlamakta pek de sıkıntı çekilmesinin mümkün olamamasının onun her türlü fitne, fesat, tezvirat gibi sacayaklarının oluşturduğu münafikun uzmanlığının bir şekilde azmanlığa tahvilatının verdiği cesaretle bir de kabiliyet, yetenek, istidat üçlüsünden fazlasıyla bir şekilde nasipdar olabilme özelliğini sürekli ve de ustaca ön plana çıkarabilme başarısından mütevellit ehven ve de haksızca bir hurucat da olsa kendi yapısı içerisinde dünya ehlinin seküler mantalitesine yakıştırabilirsiniz. Çünkü adamcağız ahmak da olsa becerisi ve de davasına asılması bakımından ortada bir hengameye sahne olan iddia sahibinin taraftarlar edindiğine de fazlasıyla şahit olabilirsiniz. Bu ahval onun haklı olduğunu göstermeye yeterli mesnet olarak kabul görmese de en azından inadına, inadına canhıraşane bir mücadelenin varlığı kamuoyunu fazlasıyla meşgul etmeye yeter de artar da.
Mamafih esas taan görmesi mukadder ahmaklığın ne birinci derecedeki kaderin cilvesiyle tanımlanan ahmaklıkla ve ne de cebren ve de hileyle cüz-i ihtiyar sadedinden iştiyakla benimsenip husule getirilmesi için uyarlanan bir şeyler olabilme közünün olmadığına kalıbımı basarım. Çünkü görüldüğü gibi birinci ahmaklık şıkkında hiçbir seyyaliyet ya da mobilitenin mümkinatının olamadığı gibi ikinci ahmaklık türünde de akılsızlık peyda olunsa da aşırı zeka yoğunlaşmasından naşi bir iddia ve o iddianın uğruna tercihen yapılan bir hamakatın da en azından taraftarlarınca itibar görüp gözetebileceği gibi ona seküler bir mantıkla makul bir gömlek giydirebileceklerine ihtimal vermemek namümkündür.
Ama makalemizin esas savı olup bu problemi masaya yatırabilmek için ahmaklık serencamından işe başlayarak işin bekraundunu evvelini ahirini bir bütün olarak irdeleyip anlaşılabilirliğine vesile olabilmek için sırasıyla ahmaklıkta merdiven usulünde olduğu gibi birinci basamağa, bilahare ikinci basamağa, neticeten ana konumuz olan üçüncü basamağa basıp işin önem ve de ehemmiyetine girildikten sonra ilaç mesabesindeki son cümlelerimizle makalemizi nihayetlendirmeye sayü gayret edeceğiz.
Evet, şimdi gel gelelim ne takdiri ve nede iştiyakla seçilerek tercih edilen ve de ondan büyük nema beklenilen ahmaklık türünden demlenmeden masum ama bir o kadar da masumiyetinin kurbanı bile olduğunun farkına varmadan bila kaydüşart ve bila ücret ya gününü gün edip esas problemlerinden içtinap olunup azade kalınmak babından ya da hakikaten bir mahza ahmak olup ahmaklığın tadını sonuna kadar çıkarmaya gayret eden bir insan türü.
Bırakın normal ahmaklıkları Efendiler Efendisinin bir duası çok enteresandır: Faydasız ilmin şerrinden Allah'a sığınırım. Demek ki ilim dahi olsa eğer maddeten veya manen başta zatınıza, bilahare insanlığa hiçbir faydası yok ise onunla iştigaliyetin bile bir nevi ahmaklık anlamına geldiğini görmemek namümkündür. Keza İmam-ı Azama bir gün birisi gelip çoban köpeğinin kaç yaşında baliğ olduğunu sorunca verdiği cevap çok etkileyicidir. Onu gidip çobana soracaksınız, bana değil diyerek burada altı çizilmesi gereken tarafın hem ihtisaslaşmaya verilen önem olduğu gibi hem de İmam-ı Azam olmanın bile her şeyi maymun iştahlı bir edayla bilme mecburiyetini beraberinde getirmeye müteallik olmamasına nazarı dikkat çekmesidir.
Aklımızın hatırladığı günden beri etrafımızda şahit olduğumuz o kadar hadiseler, olaylar, tespitler, çeşit, çeşit karakterler neticesinde gelinen noktada hemen, hemen hepimizin dağarcığına öyle izler bırakılmış olup bir başka ifadeyle de şuuraltı arşivimiz öyle lüzumlu lüzumsuz bilgilere tanıklık etmektedir ki bunların hepsinin muhakemesini yapıp altından kalkabilmemizin imkân ve de ihtimali olmadığı gibi hiçbir kimseye ulu kudret tarafından yüklenilen hiçbir sorumlulukta mevzuubahis değildir.
Neticeten bu yazımda şunu ifade etmeye gayret ediyoruz. Şu kısacık ömrümüzde mükellef olduklarımızla hemhal olursak hem başarılı ve hem de çok mutlu oluruz. Aksi takdirde hiçbir sorumluluk ve de mükellefiyetimizin mevzuubahis olmamasına rağmen bugüne kadar çözülememekte ısrar kılınıp kördüğüm olmuş hadiseleri tarihin en tozlu raflarından adeta cımbızla çıkarıp temcit pilavı gibi tekrar, tekrar ısıtıp servis yapmanın ne dini, ne milli ve ne de insani hiçbir veçhesi olamayacağı gibi hem içimizi karartacağı ve hem de üzerimize vazife olmadığı gibi lüzumsuz çıkmazlara mahkûm olabileceğimize zemin hazırlayabileceğini düşünerek evvelemirde üzerimize farz olan sorumluluklarımızı ikame ettikten sonra hayatımızı zorlaştıracak çetrefilli iddialardan da içtinap ederek hayatı daha kolay ve daha güzel bir zemine kaydırıp huzursuzluklara davetiye çıkarmaktan kendimizi alıkoymalıyız diyoruz.
Bugün hakikaten en basit imkânlarla bile mutlu olmak varken en sıradan bir amal ki Hz. Mevlana bunu hem yaşamış hem de tavsiye etmiştir. Havalar ısınıp tabiatın bayram, şölen yaptığı bir hengamede izbe oturumlarda sigara ve müskiratla içimizi karartıp adeta problem ararcasına mugalata yapmaktansa biraz şehrin dışarılarına çıkıp toprağa basmak, böceklerle, çiçeklerle hemhal olmanın insanın ruh sağlığı açısından ve ruhun fiziğimize yansıması açısından ne denli faydalı olabileceğini denemekte fayda vardır diyoruz. Hele, hele biraz imkânınız varsa kendi bahçenizde sebze, meyve, çiçek yetiştirip her gün onlarla sohbet edebilirseniz hayatın ne kadar anlamlı olabildiğine siz de şahit olacaksınızdır.
Yok, eğer hayatın tabii seyrini değiştirip üzerinize farz olmayan yüklere hammaliyeti bir hayat anlayışı haline getirmekle de kalmayıp her şeye karışmak, her şeye maydanoz olmak, her şeye tecessüsü bir borçmuşçasına yaşamak sevimli olmak varken içini karartıp, karartısını da yüzüne aksettirmek hem başta sizi ahmaklık közüne duçar kılabileceği gibi bilahare aile efradınız, dostlarınız ve de ziyruhun ecmaini sizlere öf be amma da ahmakmışsınız deyip sizi közünüzle mezcedip ahmaklık közü ile tesmiye ederlerse karışmam ha vesselam.