YALNIZCA GERÇEĞİ GÖRÜN!24 Kasım 2021, Çarşamba

Sizlere hemen her yazımda artık biraz daha yüksek bir ses ile kendimizi duyurmamız gerektiğini ifade ediyorum. Henüz daha yeni yazıları ve yazılarım sayesinde tanıştığım. Sakarya Üniversitesi’nin Sanat Tarihi bölümü öğrencilerinden Eda EŞ’in sesini, sizlerin de duymasını diliyorum. Biz sizlerin yarattığı bu sistemin, neler hissettirdiğini duymanızı istiyoruz. Sizlerin hala destek olduğunuz bu sistem yine sizlerin geleceği olan, biz gençlerin hayatlarını sömüren bir halde. Biraz düşünün tüm bu durumun suçlusu yönetenler mi? Yoksa bizlerin, yine bizlere dayattığı bir mecburiyet mi? Gençlerin tecrübe kazanmak için çabaladığı bu dönemlerde onları sömürenler suçsuz mu? Ya da kadınların sokak ortasında şiddete ve tacize maruz kaldığı durumlarda kafasını başka tarafa çevirenler suçsuz mu? Ya da zaten geçinmenin zor olduğu bu günlerimizde, zamları fırsat bilerek fahiş fiyat artışı yapan fırsatçılar suçsuz mu? Geleceklerini göremeyen öğrencilere destek olmaktansa onları beğenmeyen, anlamayan ve suçlayanlar masum mu? Çalışarak hemen her şeyi başaracağına inandırılan bizler, şimdilerde başaramayanlardan olduk. Geleceğe dair umutlarımız ve hayallerimiz bir rüzgar misali esip geçti. Bir savaşın içerisinde, geleceğimiz kan kaybediyor. Ama bunu kimse görmüyor.

Evet, hepimiz bugünün şartlarına bakıyoruz ve eleştiriyoruz. Fakat görmenin ne demek olduğunu hatırlamıyor gibiyiz. Hataları görenler ve fark edenler onları eleştirdiği gibi, hataları düzeltmek için çabalamalı. Ancak bizler şu anımızı kurtarmaktan fazlasını yapmayanlardan olduk. Siz söyleyin bizler özgür ve refah sahibi miyiz? Ama bu sefer cevap vermeden önce lütfen bakmak ile yetinmeyin. Gerçeği görün, mesela birbirimize yaptıklarımızı görmekten başlayın. Biz bize ne yapıyoruz biraz görün…

Ne bu sessizlik, eceline susamışsın!

Benim bir kavgam var artık sesi duyulan!

Yıkım yerinde müjdeleyen doğuşu

Bak bu hayatın ortası göçten hallice,

Göç limanında siz yoktunuz.

Savaşlar vardı bitmeyen,

Hiç tükenmeyen nefretler vardı üstelik

İnancı kırılmış çocuklar sevgiye aç

Elimi sürsem dağılır mı bu kargaşa?

Değişmiyor, yaşatmıyor bu çağın yangını.

İyileşmiyor bıçağın değdiği ten

Saksıda bir çiçeği bile yakıyor

 Hem de inancın gelişinde

Ne bu sessizlik, eceline susamışsın!

Dinmiyor nefretim, susmuyor öfkem

Öylece geçiyorsunuz yanımızdan

Boynumuza astığımız urgan

Bileğimizdeki kan

Söyleyin şimdi!

Hangimiz özgür?

Eda EŞ